Elon Musk ponownie zasugerował, że istnieje wysokie prawdopodobieństwo, iż żyjemy w symulacji, a jego głównym argumentem jest gwałtowny postęp gier wideo i sztucznej inteligencji. W rozmowie z inwestorem Nikhilem Kamatham miliarder wskazał drogę od prostego Ponga do fotorealistycznych, sieciowych produkcji z milionami graczy. Jego zdaniem, jeśli ten trend się utrzyma, gry staną się nieodróżnialne od rzeczywistości, co czyni scenariusz świata będącego symulacją bardziej prawdopodobnym.
Od Ponga do fotorealizmu. Musk tłumaczy, dlaczego nasza rzeczywistość może być grą
W najnowszym wywiadzie Elon Musk stwierdził, że istnieje wysokie prawdopodobieństwo, iż ludzkość funkcjonuje wewnątrz zaawansowanej symulacji stworzonej przez bardziej rozwiniętą cywilizację. Miliarder nawiązał przy tym do filozoficzno‑naukowej „hipotezy symulacji”, według której ogromna moc obliczeniowa w przyszłości pozwoli tworzyć niezliczone, kompletnie wiarygodne światy wirtualne, a statystycznie bardziej prawdopodobne staje się życie w jednym z nich niż w jedynej prawdziwej rzeczywistości.
Musk podkreślił, że nie jest to jego jednorazowa fanaberia, lecz konsekwentnie powtarzany od lat pogląd. Podobne tezy wygłaszał choćby podczas wystąpienia na podcaście The Joe Rogan Experience czy w czasie konferencji Code, gdzie mówił, że szansa na to, iż żyjemy w bazowej rzeczywistości, jest jego zdaniem skrajnie mała.
Sednem argumentacji Muska jest tempo rozwoju gier wideo: od prostego Ponga z dwiema kreskami i pikselową piłką po współczesne, fotorealistyczne produkcje online z milionami jednocześnie zalogowanych graczy. W jego ocenie, jeśli przyjąć choćby minimalne dalsze tempo postępu, gry w pewnym momencie będą nieodróżnialne od realnego świata, a wewnątrz nich pojawią się postaci sterowane przez niezwykle zaawansowaną sztuczną inteligencję.
Musk odwołuje się tu do popularnej wśród filozofów i futurologów wizji, w której przyszłe cywilizacje dysponują mocą obliczeniową pozwalającą symulować całe wszechświaty wraz ze „świadomymi” istotami. Jeżeli takie symulacje powstają w ogromnej liczbie, wówczas „oryginalna” rzeczywistość byłaby rzadkością, a znacznie częściej trafiałoby się właśnie na symulację.
W tej samej linii rozumowania Musk dodaje, że w takiej sytuacji istnieją dwa główne scenariusze: albo cywilizacje giną, zanim osiągną możliwość tworzenia takich symulacji, albo powstają biliony światów wirtualnych, a szansa życia akurat w tym jedynym „oryginalnym” świecie jest znikoma. Z tego powodu przedsiębiorca stwierdzał już wcześniej, że „jest jeden do miliardów” szans, iż nasza rzeczywistość nie jest symulacją.
Filozofia, Matrix i spór o „prawdziwość” rzeczywistości
Hipoteza symulacji, choć brzmi jak scenariusz filmów pokroju Matrixa, jest poważnie dyskutowana w filozofii (m.in. przez Nicka Bostroma) oraz w kręgach nauk ścisłych. Zakłada ona, że dostatecznie rozwinięte cywilizacje mogą tworzyć tzw. symulacje przodków – niezwykle szczegółowe odtworzenia minionych epok lub alternatywnych wersji historii, w których postaci nie są świadome sztuczności swojego świata.
Krytycy podnoszą jednak szereg zastrzeżeń: od problemu ogromnych zasobów energetycznych, jakie byłyby potrzebne do odwzorowania całego wszechświata z jego prawami fizyki, po pytania o etykę tworzenia wirtualnych istot zdolnych doświadczać cierpienia. Inni filozofowie zauważają również, że nawet jeśli żyjemy w symulacji, może to być praktycznie nierozróżnialne od tradycyjnie rozumianej rzeczywistości, a więc ma niewielkie znaczenie dla codziennego życia i decyzji.
Trudno zaprzeczyć, że gry wideo stały się jednym z głównych motorów rozwoju grafiki komputerowej, silników fizycznych i technik immersji takich jak VR czy AR. Współczesne produkcje AAA łączą fotorealistyczną oprawę, ogromne otwarte światy i algorytmy sztucznej inteligencji, które już dziś pozwalają NPC‑om reagować bardziej elastycznie na działania gracza niż jeszcze dekadę temu.
Ten trend będzie się najpewniej pogłębiał, bo studia growe coraz częściej sięgają po generatywną AI do animacji, dubbingu czy projektowania zachowań postaci. Dla części badaczy jest to naturalny krok w stronę coraz bardziej symulacyjnych światów, w których rozmywa się granica między wyreżyserowaną fikcją a spontanicznością zachowań wirtualnych bohaterów.
Z perspektywy zwykłego gracza te rozważania mają przede wszystkim wymiar ciekawostki i inspiracji dla twórców gier, którzy od lat eksplorują motyw świata‑symulacji w fabułach swoich produkcji. Niezależnie od tego, czy rzeczywistość jest bazowa, czy symulowana, rosnąca złożoność wirtualnych światów przekłada się na coraz bogatsze doświadczenia, ale też na pytania o granice etyczne tego, co można w nich projektować.
Kliknij tutaj: Mikrotransakcje w Assassin’s Creed są konieczne?
Dla branży growej wypowiedzi tak wpływowej postaci jak Musk – tworzącego grę niemalże w pełni wygenerowaną przez AI – wzmacniają narrację o grach jako polu eksperymentów technologicznych o fundamentalnym znaczeniu dla przyszłości społeczeństwa. Jednocześnie pokazują, że to właśnie gry – często traktowane jako rozrywka – stały się jednym z centralnych punktów dyskusji o naturze rzeczywistości, świadomości i granicach ludzkiej wyobraźni.
Źródła: India Times, Vice
Grafika główna: Flickr
Podsumowanie The Game Awards 2025. Nagrody i zapowiedzi
Expedition 33 zmiażdżyło The Game Awards 2025! Mamy rekordzistę tegorocznej gali
